KALITSAL PERİYODİK ATEŞ SENDROMLARI

GİRİŞ

FMF SENDROMU
Ailesel Akdeniz Ateşi

TRAP SENDROMU
Tümör Nekroz Faktörü İle İlişkili Periyodik Sendrom

HID SENDROMU
Hiperimmünglobülinemi D Sendromu

PFAPA SENDROMU

PAPA SENDROMU
Pyogenik Steril Afrit, Pyoderma Gangrenosum, Akne

BLAU SENDROMU

CRYOPYRINOPATILER
Ailevi Soğuk Otoinflamatuar Sendrom

Muckle-Wells Sendromu

Kronik Infantil Nörolojik Kutanöz ve Artiküler Sendrom

REFERANSLAR

 

 

 

MEVALONAT KİNAZ İLE İLİŞKİLİ PERİYODİK ATEŞ SENDROMU (HIPER IgD SENDROMU)

(MIM260920)


KLİNİK ÖZELLİKLER
Tekrarlı yüksek ateş, her 4-6 haftada ortaya çıkarak 3-7 gün sürekliliğe sahip olur. Ateş ataklarına genelleştirilmiş lenfoadenopati ve ağrı, kusma, diyare gibi abdominal semptomlar eşlik eder. HIDS’in kutanöz belirtileri, eritematoz makül ve papüller ile ürtiker ve diğer tip döküntüleri kapsar. Simetrik poliartrit/artralji, primer olarak eklem tahribi yapmadan dizler ve bilekler gibi büyük eklemleri kapsayarak hastaların %66’sında mevcuttur. Tendonit de rapor edilmiştir. Diğer semptom ve işaretler, başağrısı ile oral ve genital ülserleri kapsamaktadır. Kafkasyalı beyaz ırk, Alman ve Fransızların çoğunluğunda hastaların %60’ını oluşturmaktadır. Ortalama başlangıç yaşı 6 aylık olarak gösterilmiştir. Labotatuvar bulguları, lökositoz ve artan akut faz reaktant proteinlerini içermektedir. Poliklonal IgD 100 U/ml’nin üzerine çıkmıştır.


GENETİK ANALİZ VE PATOGENEZ
Hastalık tanımlayıcı gen, MVK geni, 1999 yılında kromozom 12 uzun kolu üzrinde haritalanmıştır. Gen tarafından kodlanan MVK proteini, kolesterol ve izoprenoid biyosentezinde anahtar enzimdir. MVK eksikliğine sebep olan mutant MVK geni, üriner mevalonik asid ekskresyonunda artış ile sonuçlanır. Artan mevalonik asid ve izoprenoid eksikliği inflamatuar hastalığa katkısı olduğu düşünülmektedir. Lenfositlerin defektif apoptozu, HIDS’te role sahip olabilir. Serum IgD’nin yükselmesi, HIDS’e spesifik değildir ve hastalık üzerindeki etkisi belirsizdir. Ancak, IgD, TNF-a ve IL-1 seviyelerinde önemli artışa sebep olur ve muhtemelen HIDS patogenezine modifiye edici katkıya sahiptir. lenfosit/lenfoblastlar ve fibroblastlardan izole edilen DNA molekülleri HIDS’te MVK gen analizi için kullanılır.


TEDAVİ
HIDS için efektif bir tedavi mevcut değildir. Ancak muhtemelen HIDS, kolesterol sentezinde yer alan MVK eksikliği ile ilişkili olan bir metabolik hastalık olduğu için hydroxy-3-methylglutaryl coenzyme A (HMG-CoA) inhibitörü Simvastatin atakların süresini azaltmıştır. Etanercept denemeleri karışık sonuçlar doğutmuştur. Etanercept, 2 hastada semptomları azaltmış ancak serum IgD veya urin mevalonatta bir değişim yaratmamıştır. IL-1 antagonisti olarak Anakinra (IL-1ra), etanerceptten daha etkili olarak son dönemde bildirilmiştir. HIDS inflamatuar ataklarının arttırılmışi olduğu aşılanmış bir insan model denemede, anakinra inflamasyonu durdurmuştur. NSAIDler, kolşisin ve glukokortikoidler efektif olarak gösterilmemiştir.  


VAKA BİLDİRİSİ
22 yaşında nefrotik sendromlu Alman erkek, renal biopside AA amiloidozuna sahip bulunmuştur. renal fonkiyonu, düzenli olarak azalmış ve dializ 3 yıl içinde başlamıştır. Hasta, kışın artan, her 6-8 haftada bir ortaya çıkan bebeklikten beri periyodik febril atak öyküsü bildirmiştir. Eşlik eden semptomlar, karakteristik olarak başağrısı, servikal/kasık lenfoadenopati ve kusma/diyare aktarılmıştır. 9 yaşında IgG 2/4 altsınıfı ortaya çıkmış, supleman tedavi olarak intravenöz Ig almasına rağmen, tekrarlı enfeksiyonlara sahip olmuştur. Serum IgD konsantrasyonu, 104 mg/l’ye yükselmiştir. DNA sekanslama analizi, mevolonat kinaz (MVK) V377I ve L234P mutasyonları saptanmıştır. hasta, başlatılan etanercept tedavisine iyi klinik ve biokimyasal cevap vermiştir. Bu bildiri, tipik HIDS olgusudur. Hasta, tekrarlı febril ataklar, lenfoadenopati, gastrointestinal semptomlar, artan IgG ve pozitif MVK gen özelliklerine sahiptir. Hikayenin  atipik kısmı, IgG altsınıfı ile artralji/artritin eksikliğidir.